Historia parafii

Kościół parafialny pod wezwaniem św. Marcina w Śnieciskach w Archidiecezji Poznańskiej, Dekanacie Kórnickim


Pierwszy Kościół Katolicki w Śnieciskach pod wezwaniem św. Marcina został fundowany już w XII lub XIII wieku przez Kapitułę Gnieźnieńską, kiedy to została erygowana parafia. Prawdopodobnie stał na wzniesieniu poza wsią, gdzie obecnie znajduje się krzyż. Pierwsze o nim wspomnienia znajdujemy w aktach z 1416 roku, kiedy wzmiankowany jest pleban parafii. 
Obecny Kościół parafialny, również pod wezwaniem św. Marcina, został zbudowany w 1767 roku za ks. Franciszka Brzezińskiego nakładem Kapituły Gnieźnieńskiej i z ofiar parafian. Kościół był konsekrowany w 1793 roku przez księdza biskupa Franciszka z Wierzbina Rydzyńskiego. Kościół jest drewniany z belek modrzewiowych, konstrukcji zrębowej, oszalowany. Szeroka nawa środkowa, prostokątna z węższym prezbiterium, zamkniętym prosto. Przy prezbiterium od południa zakrystia, od północy Kaplica Serca Pana Jezusa. Portal z prezbiterium do kaplicy – rokokowy z drugiej polowy XVIII wieku z rzeźbą Michała Archanioła. Trzy pary słupów z wysokimi profilowanymi cokołami wydzielają nawy boczne. Od strony wschodniej – kruchta. Chór muzyczny z wybrzuszoną balustradą, wsparty na czterech słupach. Dach dwuspadowy kryty gontem. Na ścianie wschodniej krucyfiks ludowy. Kościół był budowany przez mistrza ciesielskiego Jana Ślumskiego, o czym świadczy napis na zachodniej ścianie kruchty.
 
 
Wewnątrz Kościoła znajdują się cenne zabytki sztuki sakralnej:
 
  • Ołtarz główny z rzeźbami św. Joachima i Anny z drugiej połowy XVII wieku – barokowy;
  • Dwa ołtarze boczne: jeden barokowy z II połowy XVIII wieku z obrazem św. Józefa zDzieciątkiem Jezus; drugi rokokowy z obrazem Matki Boskiej oraz obrazem św. Barbary z XVII wieku;
  • Kropielnica późnogotycka, kamienna w kształcie kielicha z XVI w.;
  • Konfesjonał z inicjałami ks. Franciszka Brzezińskiego i datą 1797 r.;
  • Na profilowanej belce tęczowej krucyfiks późnogotycki z XVI wieku.
Ponadto Kościół posiada w depozycie muzeum:
  • cenną monstrancję z 1715 roku z cechą imienną złotnika poznańskiego Golfryda Wemheide;
  • kielich z 1695 roku;
  • relikwiarz w kształcie krzyża z symbolami ewangelistów na ramionach, z drugiej połowy XVI wieku;
  • trybularz z pierwszej polowy XVIII wieku.
W zakrystii znajduje się lavabo – fundacji księdza Proboszcza Faustmanna. Na ścianie Kościoła w złoconej ramie obraz Matki Boskiej Częstochowskiej. Najcenniejszym i najbardziej ukochanym obrazem jest wizerunek Matki Boskiej Nieustającej Pomocy – wspaniały dar księdza infułata mgr Józefa Jany'ego. Kościół parafialny pod wezwaniem św. Marcina w Śnieciskach orzeczeniem z dnia 22 grudnia 1932 roku został uznany za zabytek i wpisany do rejestru zabytków woj. poznańskiego. Obowiązek utrzymania Kościoła ciąży na całej parafii; dawniej 2/3 tego obowiązku ponosił każdorazowy właściciel majątku Śnieciska, będąc kolatorem Kościoła. Nieopodal Kościoła znajduje się dzwonnica drewniana, konstrukcji słupowej, z 1855 roku, nakryta dachem dwuspadowym, który jest pokryty dachówką.

Dzwony z napisami minuskulowymi:
  • pierwszy z 1444 roku;
  • drugi z XVI wieku;
  • trzeci z 1615 roku odlany przez Michała Richtera.
Dzwonnica dostosowana jest stylem do Kościoła. W niewielkim oddaleniu od Kościoła, w cieniu prastarych drzew, została zbudowana z polnych kamieni grota Matki Boskiej, jako upamiętnienie poświęcenia parafii Najświętszemu Sercu Maryi w dniu 6 VII 1946 roku. Na małym cmentarzu przykościelnym zbudowana została kostnica. Stoi również krzyż misyjny z 2006 roku. Obok znajdują się zabudowania probostwa z 1883 roku oraz organistówka z 1888 roku. W odległości około 900 metrów leży cmentarz grzebalny, parafialny poświęcony w 1853 roku. Wśród swego wielowiekowego istnienia Kościół parafialny był nierozerwalnie związany z kultem swego wielkiego patrona świętego Marcina i świętego Józefa. Gdy w XVIII wieku, na skutek nieznanych nam bliżej przyczyn, nastąpiła odmowa przyjęcia patronatu - parafia zwracając się poprzez kurię biskupią do Stolicy Apostolskiej – uzyskała w 1722 roku patronat świętego Marcina dla Kościoła parafialnego – bullą papieską papieża Innocentego XIII. W roku 1888 papież Leon XIII nadaje ponownie Kościołowi w Śnieciskach tytuł świętego Marcina z odpustem zupełnym. Uroczystość patronatu świętego Józefa została również ponownie ustanowiona przez papieża Klemensa XI – bullą papieską z 1688 roku, a następnie przez papieża Piusa IX w 1870 roku.